Warsztaty tańców pałuckich i potańc

Patrycja Szablewska
– instruktorka tańca ludowego, badaczka i popularyzatorka kultury Pałuk. Założycielka Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Pałuckiej, skupiającego dzieci i młodzież z terenu gminy Żnin oraz okolicznych miejscowości. Z tańcem ludowym związana od dzieciństwa, wychowana na pograniczu regionów, co ukształtowało jej szczególną wrażliwość na lokalne różnice kulturowe i mikroregionalne niuanse. Swoją działalność artystyczną i edukacyjną poświęca badaniu oraz popularyzacji mikroregionu pałuckiego — obszaru o wyjątkowej tożsamości, położonego na styku województwa kujawsko-pomorskiego oraz północnej Wielkopolski.

Maciej Filipczuk – skrzypek, uczeń Kazimierza Mety.. Twórca i współtwórca wielu projektów artystycznych, takich jak: i, Radical Polish Ansambl, Lautari, Tęgie Chłopy, Boygn Trio, Niewte, Regionalna Grupa Barw, Nomad Service.

Marcin Sawiński – założyciel i klarnecista kapeli Odmieniciese grającej muzykę Lubelszczyzny i Podkarpacia. Od niedawna uczy się skrzypiec pod okiem Macieja Filipczuka i opracowuje archiwa dźwiękowe muzyki tradycyjnej.

Kacper M. Nowak – wiolonczelista improwizator eksplorujący strzępki pamięci, lamenty i zakopane księgi. Basista kapeli Szalonego, czerpiącej z nagrań terenowych wiejskich odrzuconych – skrzypków i guślarzy z okolic Rawy Mazowieckiej. Tej zimy ostrzy zęby także na pałuckie basy.

Nasze warsztaty to spotkanie z żywą, radosną i pełną humoru tradycją taneczną regionu. Uczestnicy poznają mało znane warianty tańców występujących w Wielkopolsce, charakterystyczne dla mikroregionu Pałuk. Podczas zajęć nauczymy się lokalnych wariantów wiwatów, lendrów, polek i tańców zabawowych. Wykorzystamy pałucki garnitur tańców, zwany tu „Okrągłym” złożony z przodka, kujawiaka i oberka, spróbujemy włączyć też głos i nauczyć się kilku zabawnych, często improwizowanych przyśpiewek pałuckich. Poznamy elementy tańców parowych i zespołowych z charakterystycznym rytmem i dynamiką regionu, specyfikę pracy nóg, postawy i relacji w parze typowej dla Pałuk. Chcemy zwrócić uwagę na związek tańca z muzyką, tekstem i gwarą, a także na kontekst obrzędowy i społeczny, w jakim tańce funkcjonowały. Zajęcia mają formę aktywną i przystępną — są skierowane zarówno do tancerzy, instruktorów i animatorów kultury, jak i do osób, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z tańcem tradycyjnym.

Celem warsztatów jest nie tylko nauka kroków, lecz także zrozumienie lokalnej tożsamości Pałuk oraz pokazanie ich odrębności na tle sąsiednich regionów. Pałuki to region dosyć dobrze zbadany przez etnografów, gdzie dokonano wielu nagrań a jednak dzisiaj muzyka Pałucka nie funkcjonuje w środowiskach Domów Tańca, pozostając raczej w obiegu zespołów regionalnych. Folklor taneczny Pałuk to bardzo ciekawy materiał o dużej odrębności (tańce występujące tylko na Pałukach jak Osiemnastka, Walc z Czeszewa czy Lender z Białożewina) a jednocześnie o wielu wpływach i podobieństwach do sąsiednich regionów – Kujaw i Wielkopolski.